Krater Ngorongoro

Ngorongoro to wulkan w północnej Tanzanii, wygasły około 250 tys. lat temu, a może nawet 2,5 mln. Kiedy był aktywny, erupcje oderwały jego czubek, pozostawiając krater w kształcie misy. Ma on średnicę długości 22 km i jest największym kraterem na Ziemi. Jego ściany wznoszą się na wysokość 600 metrów, licząc od dna doliny. Park Narodowy Ngorongoro, utworzony na obszarze krateru, jest jednym z najważniejszych rezerwatów dzikiej zwierzyny w Afryce. Żyje tam 25-30 tysięcy zwierząt. Oprócz zebr, gazel, elandów, lampartów, szakali i gnu białobrodego, występuje tam pokaźna populacja czarnego nosorożca. Na terenie parku płynie wiele strumieni. Jest też duże słone jezioro o błękitnej wodzie, które nigdy, nawet w czasie największych upałów, nie wysycha. Masajowie, tubylcy żyjący na terenie parku, wędrują po okolic ze swoimi stadami bydła w poszukiwaniu wody i paszy. O ich zamożności stanowi liczba posiadanego bydła. Jedynie w rzadkich wypadkach polują na dziką zwierzynę, by uzyskać skóry i mięso. Masajowie są ludźmi pełnymi godności i wdzięku. Barwią włosy na czerwono i noszą szaty ceglastego koloru.