Surtsey

Islandia to największy na świecie ląd powstały wskutek działalności wulkanicznej. Jest ona otoczona małymi wysepkami, utworzonymi w ten sam sposób. W listopadzie 1963 roku załoga łodzi rybackiej, płynącej na południowy-zachód od wybrzeży Islandii, ujrzała nagle wysoki słup dymu, wydobywający się z morza. Rybacy sądzili, że jest to inny statek, na którym wybuchł pożar. Były to jednak narodziny Surtsey. Jeszcze tego samego dnia ciemny słup popiołu i bloki lawy wystrzeliły z wody ku niebu. W ciągu kilku dni pojawiła się nad wodą wysepka o wysokości 40 m i długości 550 m. Pod koniec stycznia 1964 roku Surtsey mierzyła już 150 m wysokości i zajmowała powierzchnię 2,5 km2. Erupcje ustały w 1967 roku. Surtsey znaczy po islandzku "wyspa Surtura". Surtur to w mitach nordycki bóg-olbrzym, strzegący "ziemi ognia". Wierzono, że będzie on przemierzał 9 światów, podpalając je wszystkie tuż po Ragnaröku- ostatecznej bitwie między olbrzymami lodu i ognia a odwiecznymi bogami Asgardu. W 1970 roku na wyspę przybyły fulary, by założyć gniazda.